Zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, gmina może naliczać podatek od nieruchomości, biorąc pod uwagę całą infrastrukturę: konstrukcje nośne, podporowe, dźwigi, liny napędzające, a nawet krzesełka i orczyki. NSA powołał się na zapis, zgodnie z którym pojęcie obiekt budowlany obejmuje także wszelkie instalacje i urządzenia techniczne obok budynków. A zatem w rozumieniu prawa budowlanego, kolej linowa jest budowlą, od której należy naliczać podatek.

Powyższe orzeczenie sądu jest niekorzystne dla właścicieli wyciągów - wiąże się z koniecznością opłacania większych podatków, co w konsekwencji przełoży się na wzrost cen dla narcierzy.

Wniosek o stwierdzenie zasiedzenia można złożyć do sądu tylko, jeśli okres posiadania nieruchomości przekroczył 20 lub 30 lat nieprzerwanego posiadania. Postępowanie o ustalenie nabycia własności przeprowadza się na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Wniosek taki może złożyć każdy, kto ma w tym interes prawny - posiadacz samoistny lub też na przykład jego spadkobierca.  

Do wniosku dołączyć należy odpis z księgi wieczystej lub też zaświadczenie o stanie prawnym wynikającym ze zbioru dokumentów. Ponadto dołączyć należy mapy nieruchomości oraz wyciąg z ewidencji gruntów.

Wiosek o zasiedzenie powinien zawierać dokładny opis nieruchomości - adres, powierzchnię, oznaczenie geodezyjne, numer księgi wieczystej - dzięki temu możliwa będzie jednoznaczna identyfikacja nieruchomości.

Zgodnie z nowymi przepisami, jeśli sąd nie przyznał lokatorowi prawa do lokalu socjalnego, komornik ma obowiązek sprawdzenia sytuacji rodzinnej lokatora oraz upewnienia się, czy nie przysługuje mu tytuł prawny do innego lokalu. Jeśli nie, komornik musi wystąpic do gminy z wnioskiem o wyznaczenie tymczasowego lokalu mieszkaniowego. Gdy gmina wyznaczy takie pomieszczenie, komornik jest zobowiązany do podania terminu eksmisji i zawiadomienia o tym obie strony.

Z koeli w sytuacji, gdy gmina w ciągu 6 miesięcy nie wskaże żadnego zastępczego lokum, komornik wystąpi do niej z wnioskiem o wskazanie noclegowni lub innej placówki, w której umieszczony zostanie eksmitowany lokator. Wówczas może przystąpić do wykonania eksmisji.

Nareszcie koniec z sytuacjami, gdy właściciel mieszkania nie może się pozbyć niechcianego lokatora. Do tej pory nawet posiadanie sądowego nakazu nie było jednoznaczne z możliwością odzyskania lokalu. Wszystkiemu winni byli urzędnicy. Gmina ma bowiem obowiązek zagwarantowania eksmitowanemu lokatorowi lokalu zastępczego. Bardzo często jednak zdarzało się, że mieszkania takiego nie było i właściciel musiał czekać niejednokrotnie nawet kilka lat.

Sąd Najwyższy podjął uchwałę, zgodnie z którą za taką zwłokę gmina będzie musiała wyplacić włąścicielowi mieszkania odszkodowanie. Nowy przepis, bardzo korzystny dla właścicieli mieszkań, wszedł w życie 13 grudnia 2011 roku.